سروش هشترود

رستمها در "هیئت" و غمنامهی سوءمدیریتاو را برای اولین و آخرین بار نوزدهم آبانماه ۱۴۰۱ از فاصلهی نزدیک دیدم؛ مردی بیمار با رخسار زرد و وضع جسمی رقتبار!وی در کسوت وزیر راه و شهرسازی، در جمع "هیئت" همراه رئیس جمهور در سفر به پاکدشت حضور داشت. هیئتی که با هدف بازدید از پروژههای بلاتکلیف و ناتمام، از جمله پروژه ۱۴ سالهی جاده کنارگذر جنوبی شهر، زمینهای تعاونیهای مسکن شهرستان و یک بیمارستان، سفری نیمروزه به این شهرستان داشت و لابد هدف چنین هیئتی، گرهگشایی از کار این پروژهها و رفع انسداد از آنها بود. پروژههایی که طرح یا سازهی نیمهکارهی برخی از آنها چهار الی پنج برابر عمر یک هیئت دولت، عمرِ تلف شده و سازهی خسته و اعضای شکسته دارند و بعضاً بیش از بیست سال معطّل و بلاتکیف بودهاند و هزاران نفر -اعم از اعضای بیپشت و مشتِ آن تعاونیها و یا مردمی که هر روز در مسیر میان پایتخت و استانهای شرق و شمال شرق کشور، ساعتها در ترافیک سنگین پاکدشت گرفتار میشوند- از این بلاتکلیفیهای درازمدت به شدت آسیب دیدهاند و همچنان در رنج و عذاباند!پرواضح است که اغلب این بلاتکلیفیها و انسدادها، ناشی از بیسوادی و کمتوانی و ناکارآمدی و بیکفایتی و سوءمدیریت در اندرون یک سیستم ناکارآمد است و به اصطلاح امروزی؛ ناشی از هیئتی شدنِ هیئت دولت و خانهی ملت است.مسئله این است که اگر این سفر واقعاً جنبهی کارگشایی داشت و قرار بود گرهی از مشکلات "راه و شهرسازی" شهرستان باز شود، وزیری لازم بود که حد اقل، از نظر جسمی سالم باشد. کسی که به شکل حادی با بیماری دست به گریبان است و قادر نیست چند دقیقه در کنار رئیس دولت سرپا بایستد، (حالا بماند آنچه در مورد پیشینهی تجربیات و تحصیلات و تخصص و مدیریت سروش هشترود...

مالکان زمین در پروژه کوثر فرهنگیان؛ همچنان سرگردان در برابر میز مسئولان!صدای معلم ۱۴۰۱/۹/۲۶✍ حمزهعلی نصیری پروژه کوثر فرهنگیان پاکدشت از جمله پروژههاییست که مشمول آثار زیانبار سوءمدیریت شده است. تاکنون چهار یادداشت در مورد این پروژه -که به انعکاس مشکلات و مطالبات اعضای تعاونی مسکن فرهنگیان این شهرستان پرداخته- تحت عناوینِ؛ سروش هشترود...

مسئلهی معدل و جستجوی مقصر!در جستوجوی مقصر برای معدل نیمبند دانشآموزان ایرانی؟ اصلا نگاهی به خودتان کردهاید!صدای معلم ۱۴۰۱/۱۰/۱۱حمزهعلی نصیریhttps://sedayemoallem.ir/پژوهش/item/23043-/——-علیرضا منادی سفیدان رئیس کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس، روز پنجشنبه اول دیماه ۱۴۰۱ در دانشگاه پیام نور آذربایجانشرقی، طی سخنانی، معدل یازده و نیم برای دانشآموزان کشور را فاجعه خوانده و گفته است: "باید کاهش معدل دانشآموزان در کشور ریشهیابی شود چون باید مشخص شود که ایراد از دانشآموزان است یا معلمان؟!بسیاری از خبرگزاریها و سایتهای خبری داخلی نیز بلافاصه به انعکاس این خبر پرداخته و آن را پدیدهای عجیب، نگرانکننده و حیرتانگیز خواندند.اما اینکه ایشان دهها فاکتور و مولفهی دخیل در امر آموزش را نادیده گرفته و ریشهی فاجعه را صرفاً به دانشآموزان و معلمان گره زده است، عجیبتر و حیرتانگیزتر و البته فاجعهآمیزتر است! اگر به این درک و فهم رسیدهایم که معدل یازده و نیمِ دانشآموزان کشور را فاجعه بدانیم، ریشهی این فاجعه را در رویکردهای انگیزهکش و استعدادسوز و یأسآور دولت و مجلس باید جستوجو کرد نه در معلم و دانشآموز.تقلیل مسئله به سطح دانشآموز یا معلم یا هر دو، در واقع نوعی فرافکنی و انحراف اذهان از ریشه و منشاء اصلی مشکلات دستگاه تعلیم و تربیت است.دهها سال است که فعالان خرَدگرای حوزهی تعلیم و تربیت و دلسوزان ملک و ملت از سپرده شدن سکان نظام آموزشی به نااهلان و نابلدها ابراز نگرانی کرده و نسبت به طرد دستگاه آموزشوپرورش از کانون التفات و محبت حاکمیت هشدار میدهند.معدل یازده و نیم صرفاً یک عدد نیست بلکه بارکدی است که ما را به دنیایی از اطلاعات قابل تأمّل رهنمون میسازد و رخدادهای آمو سروش هشترود...